Marley gamli var steindauður.
Allir verða að ski/ja þetta vel...
því annars hefst ekkert dásamlegt af sögunni sem ég segi nú.
Þakka þér fyrir.
Kristþyrnir. Fáið ykkur kristþyrni!
Í dag eru það sjö ár.
Hvað sagðirðu?
Hr. Marley dó. Í dag eru liðin sjö ár.
Er of mikið að biðja...
þig að halda afram vinnunni sem ég borga þér svo vel fyrir?
Hr. Cratchit!
Eldurinn er slökknaður, hr. Scrooge.
Komdu hingað, hr. Cratchit.
- Hvað er þetta? - Skyrta.
- Og þetta? - Vesti.
- Og þetta? - Jakki.
Þetta eru föt.
Föt voru fundin upp sem vörn gegn kulda.
Þegar þau hafa verið keypt má nota þau í það óendanlega...
í þeim tilgangi sem þeim er ætlaður.
Kol brenna.
Kol eru skammlíf og kol eru dýr.
Ekki verður fleiri kolum brennt á þessari skrifstofu í dag.
- Er það ljóst, hr. Cratchit? - Já, herra.
Farðu aftur til vinnu áður en ég neyðist til að álykta...
að þjónustu þinnar sé ekki lengur krafist.
Já, herra.
- Gleðileg jól, Bob Cratchit. - Sömuleiðis, hr. Fred.
Gleðileg jól, frændi.
Ég sagði: Gleðileg jól, frændi.
Blekking.
Eru jólin blekking, frændi?
- Þér er ekki alvara. - Víst.
Hvað eru jólin...
annað en tími innkaupa...
á hlutum sem við þörfnumst ekki og eigum ekki fyrir?
Þá er maður orðinn ári eldri og ekki klukkustund ríkari.
Ef ég mætti ráða...
yrði hver bjáni sem segir "gleðileg jóI"...
soðinn í eigin búðingi...
og grafinn með kristþyrnisflein í gegnum hjartað.
Heyrðu nú, frændi.
Haltu jólin á þinn hátt, ég held þau á minn hátt.
Þú heldur þau ekki.
Leyfðu mér þá að sleppa þeim.
Þú getur haft gott af því. Þú hefur haft gott af því.
Það er margt sem ég hef getað haft gott af...
án þess að hagnast á því. Meðal annars jólin.
En ég hef alltaf litið á jólin sem gleðitíð...
daga gæsku, fyrirgefningar og velgerðar...
þegar karlar og konur eru sammála um...
að opna lokuð hjörtu sín frjálslega öðru fólki.
Ég hef aldrei grætt gull né silfur á þessu...
en tel að þetta hafi orðið mér til góðs.
Og ég segi: Guð blessi þau.
Segðu ekki orð.
Og þú heldurjólunum með því að tapa aðstæðum.
Þú ert magnaður ræðumaður. Af hverju ferðu ekki á þing?
Vertu ekki reiður, frændi. Borðaðu með okkur annað kvöld.
Borða? Fyrr færi ég til vítis.
Ég hefði mikla ánægju af því. Og konan mín líka.
Já, konan þín.
Heimanmundur hennar kvað hafa verið rýr. Fátæk stúlka.
Ég elska hana.
Og hún elskar mig.
Elska.
Vertu sæll, systursonur.
Ég vil ekkert frá þér.
Ég bið þig einskis.
- Getum við ekki verið vinir? - Þú sóar tímanum fyrir mér.
Leitt að þú skulir vera svo staðfastur.
Ég veit ekki til að við höfum nokkru sinni rifist.
Og því held ég góða skapinu og óska þér gleðilegra jóla.
- Vertu sæll. - Og gleðilegt ár.
- Hvernig líður fjölskyldu þinni? - Öllum líður mjög vel.
- Viltu skila kveðju frá mér? - Já, ég skal gera það.
- Vertu sæll, Cratchit. - Vertu sæll, herra.
Og gleðileg jól.
Fábjáni.
Hann tafði mig.
Ég fer í kauphöllina.
- Læstu ekki andartaki of snemma. - Nei, herra.
Viltu fá frí allan morgundaginn?
- Ef það hentar vel, herra. - Það hentar engan veginn.
Og er ekki sanngjarnt.
Ef ég drægi af launum þínum vegna frísins...
teldirðu illa farið með þig. Þér finnst ekki illa farið með mig...
þegar ég borga daglaun fyrir enga vinnu.
Jólin koma einu sinni á ári.
Léleg afsökun fyrir að ræna mann 25. desember á hverju ári.
En þetta verður að vera þannig.
- Komdu fyrr næsta morgun. - Ég geri það, herra.
- Vertu viss. - Já, herra.
- Og gleðileg jól. - Blekking.
Gleðileg jól, hr. Scrooge.
Ekki betla á horninu, drengur.
Ég betla ekki, herra. Ég heiti Tim. Tim Cratchit.
Ég bíð eftir föður mínum.
Tim Cratchit? Þá þarftu að bíða lengi, ekki satt?
- Þakka þér, herra. - Blekking.
Farið frá. Verið ekki fyrir. Hleypið mér hjá.
Gleðileg jól, herra.
18. janúar. 18. janúar.
- Opni markaðurinn. Opni markaðurinn? - Kaupi hér. Kaupi.
- Við héldum að þú kæmir ekki. - Við ætlum að fara að loka.
- Ég er hér. - Ég sagði að þú kæmir.
- Ég vissi að þér snerist hugur. - Rétt. Mér snerist hugur.
- Tekurðu þá boði okkar? - Verðið hefur hækkað.
Hækkað? Það er útilokað.
Viljirðu kornið mitt kaupirðu það á verði mínu.
Auk 5% hækkunar vegna tafa.
Þú situr uppi með vörugeymslu troðfulla af korni.
- Það er mitt mál. - Ef við kaupum á þínu verði...
verður brauðið okkar dýrara. Fátæklingar þjást.
Kaupið kornið annars staðar.
Scrooge, andartak.
Við kaupum kornið á verðinu sem þú gafst upp í gær.
Um seinan. Á morgun verður það enn 5% dýrara.
Þetta er ekki sanngjarnt.
Nei. En þetta eru Viðskipti.
Ég gef ykkur smástund til að ákveða ykkur.
Þá það, Scrooge. Samþykkt.
Ágætt, herrar mínir.
Sjáið um að samningurinn vegna viðskiptanna...
komist til skrifstofumannsins míns.
Ég sendi þetta ekki fyrr en ég hef fengið peningana. Sælir.
- Hr. Scrooge, býst ég við. - Já, reyndar.
- Þú þekkir okkur ekki. - Og vil það ekki.
Ég heiti Poole og þetta er hr. Hacking.
- Ágætt. Hleypið mér nú hjá. - Má ég útskýra málið?
Á þessum hátíðardögum virðist æskilegt...
að hinir efnuðu leggi eitthvað af mörkum...
handa fátækum og bjargarlausum sem þjást mjög á þessum tíma.
Viljið þið peninga hjá mér?
Þúsundir vantar helstu nauðsynjar...
og helstu þægindi.
- Eru til fangelsi? - Fjöldamörg fangelsi.
- Eru vinnuhælin í notkun? - Ég vildi að þau væru lokuð.
Stigmyllan, fátækraheimilin...
-er unnið þar af fullum krafti? - Miklar annir alls staðar.
Ég óttaðist af orðum þínum...
að eitthvað hefði hindrað vinnsluna.
Nokkrir okkar reyna að afla fjár...
og gefa fátækum kjöt, drykk, mat og yl.
- Hvað má skrá frá þér, herra? - Ekkert.
- Viltu vera nafnlaus? - Ég vil fá að vera í friði.
Þú spurðir hvað ég vildi. Þetta er svar mitt.
Ég kætist ekki á jólunum...
og hef ekki ráð á að kæta iðjulaust fólk.
Skattarnir mínir hjálpa til að halda uppi opinberum stofnunum.
Og þær eru dýrar.
Þeir sem eru illa settir verða að fara þangað.
Margir komast ekki þangað. Og margir myndu fremur deyja.
Ef þeir vilja fremur deyja ættu þeir að gera það...
og draga úr umframfjöldanum.
- Þér er ekki alvara. - Af öllu hjarta.
Sinnið nú eigin málum...
og leyfið mér að sinna mínum málum. Verið þið sælir.
Pabbi!
Tim.
Þér hlýtur að vera ískalt.
Það er í lagi núna.
Getum við farið hjá Kornhæð og horft á börnin leika í snjónum?
Auðvitað getum við það.
Tim, ég á frí allan morgundaginn.
ÖII fjölskyldan verður saman allan daginn!
Húrra fyrirjólunum, besta degi ársins.
- Sjáðu. - Þau skemmta sér svo vel, pabbi.
Gríptu.
Einhvern tímann leikur þú þér við hin börnin.
Ég er viss um það.
Mér finnst ég verða sterkari með hverjum deginum.
Við verðum að fara heim núna. Móðir þín bíður.
Já, kominn tími til að fara heim.
Scrooge.
Ebenezer Scrooge.
Hver kallar á mig?
Kallar einhver á mig?
Scrooge.
Marley?
Scrooge.
Blekking.
Bara blekking. Ég trúi þessu ekki.
Hvað viltu mér?
Mikið.
- Hver ertu? - Spyrðu mig hver ég var.
Þú ert skrítinn draugur. Hver ertu?
Í lífinu var ég félagi þinn, Jacob Marley.
- Geturðu sest? - Ég get það.
Sestu þá.
Þú trúir ekki á mig.
Nei.
Hvaða sannanir viltu fyrir að þetta sé ég...
Hvað viltu mér?
Af hverju rengirðu skynfærin?
Af því að dálítið truflar þau. Smávægilegur magakvilli.
Þú gætir verið slæm nautasteik, sinnepsklessa...
eða biti af illa soðinni kartöflu.
Hvað sem þú ert þá er mikil sósa hjá þér. Blekking!
Miskunn.
Hræðilega vofa. Af hverju angrarðu mig?
Maður veraldlegra hugsana, trúirðu að ég sé til?
Já. Ég má til!
Af hverju eru andar á jörðinni? Af hverju komstu til mín?
Þess er krafist af öllum...
að andi þeirra fari um...
meðal samtíðamanna hans og fari langt og víða.
Ef andinn birtist ekki í lífinu...
verður hann að gera það eftir dauðann.
Hann er dæmdur til að ráfa um heiminn...
og horfa á það sem hann getur ekki átt með öðrum.
Það sem hann hefði getað átt.
Já. Ég má til!
Þú ert í hlekkjum. Af hverju?
Þetta er keðjan sem ég bjó til í lífinu.
Ég gerði hana hlekk fyrir hlekk og stiku fyrir stiku.
Er lögun hennar þér framandleg...
eða veistu um þyngd og lengd...
þeirra sterku vafninga sem þú berð sjálfur?
Þeir voru jafnmiklir, þungir...
og jafnlangir þessum fyrir sjö jólum.
Þú hefur unnið við þá síðan. Þetta er þung keðja.
Ég sé enga keðju.
Keðjan mín var ósýnileg...
þar til daginn sem ég dó.
Sama er að segja um þig.
Jacob.
Segðu fleira. Hughreystu mig.
Ég get ekkert gefið.
Andi minn...
fór aldrei út úr verslunarskrifstofu okkar.
Í lífinu fór andi minn aldrei út fyrir þröng takmörk...
víxlaraholunnar.
Enginn vafi er á að þú varst góður kaupsýslumaður.
Kaupsýslumaður?
Mannkynið var Viðskipti mín.
Almenn velferð var Viðskipti mín.
Líknarmál, miskunn, þolinmæði og velvild voru allt mín mál.
Starf mitt var sem vatnsdropi...
í víðáttumiklu hafi viðskipta minna.
Ég finn til með þér, Jacob. Get ég gert eitthvað fyrir þig?
Fyrir mig?
Nei. Það er um seinan.
En ég kom...
vegna þín, Ebenezer.
Gerðirðu það? Þú hefur alltaf verið góður vinur.
Það er þáttur í yfirbót minni...
-að vara þig við. - Og það hefurðu gert.
Til að bjóða þér von og færi á að losna við sömu örlög og ég...
sækja þrír andar á þig.
Þrír andar. Eru þeir færið og vonin sem þú nefndir?
Já.
Ef svo er vil ég það síður.
Vænstu þess fyrsta í nótt...
þegar klukkan slær eitt.
Geta þeir ekki komið allir á sama tíma og lokið þessu?
Vænstu þess næsta þegar klukkan slær tvö.
Sá þriðji er hverflyndur...
og kemur þegar honum hentar.
Horfðu ekki lengur á mig.
Reyndu að muna það...
sem hefur gerst hjá okkur.
Blekking.
Ég át eitthvað.
Eitt.
Hvað sagði Marley?
Ekkert.
Bara draumur.
Ert þú andinn sem spáð var að myndi koma?
Já.
Hver og hvað ertu?
Ég er andi liðinna jóla.
- Löngu liðinna? - Nei, úr fortíð þinni.
Viltu gera mér þann greiða...
að setja á þig húfuna sem þú heldur á.
Ég kem með ljós sannleikans.
Myndirðu nota húfuna til að slökkva ljósið?
Fyrirgefðu. Ég ætlaði ekki að móðga þig.
Hvaða erindi áttu hingað?
- Ég kem vegna velferðar þinnar. - Ég veit ekki um betri velferð...
en þá að sofa eina nótt án truflunar.
Vertu varkár, Ebenezer Scrooge. Ég tala um endurheimt þína.
Ef það er endurheimt...
höldum þá áfram.
Komdu.
Við verðum ósýnileg...
og þögul sem gröfin.
Nú sérðu barn, ungling.
Þú sérð sjálfan þig, Ebenezer.
Loftið er svo hreint. Svo gerólíkt borginni.
Veistu hvar þú ert?
Auðvitað.
Ég ólst hér upp. Hérna var ég drengur.
Þetta er Daniel Costas. Og Robert Estes.
Halló, Daniel.
Þessi stóri þarna er David Tyler.
David, Sjáðu. Þetta er Ebenezer!
Ég sagði þér, Ebenezer. Þeir heyra ekki í okkur.
Þeir virðast svo ánægðir.
Já, þeir virðast ánægðir.
Já, höldum nú áfram.
Komdu, Ebenezer. Þú ratar þetta.
Ég rataði með bundið fyrir augun.
Skólinn þinn.
Ég man eftir honum.
Það er jóladagur.
Þarna inni er vanræktur drengur.
Vinir drengsins og fjölskylda hafa yfirgefið hann.
Móðir hans er dáin. Faðir hans er honum illur.
Af hverju er faðir hans illur honum?
Hún dó af barnsförum.
Þegar hann fæddist.
Gráttu með drengnum ef tárin koma.
Hann á vini jafnvel á þessum degi.
Allar kæru bækurnar hans.
AIi Baba hans.
Gamli, ráðvandi Ali Baba.
Sveinn soldánsins á hvolfi vegna andans.
En getur ekki talað við börn. Ekki við nokkurn mann.
Robinson Crusoe, óraunverulegur?
Og Frjádagur? Og páfagaukurinn...
með grænan búk og gult stél. Óraunverulegir?
Þessi drengur var nægjusamur.
Lítum á annan jóladag...
þegar þú varst ungur.
Fan.
- Fan! - Kæri, elsku bróðir.
Ég ætla með þig heim, kæri bróðir.
Fer með þig heim.
Heim.
Heim, Fan litla?
Já.
Heim fyrir fullt og allt.
Pabbi er miklu betri en hann var.
Hann talaði svo þýðlega eitt kvöldið...
að ég þorði að spyrja einu sinni enn hvort þú mættir koma heim.
Hann sagði að þú mættir það. Hann sendi mig í vagni eftir þér.
Þú ert afbragðskona, Fan litla.
Og þú...
nú verður þú maður.
Og komdu aldrei aftur hingað.
Komdu. Látum pabba ekki bíða.
Pabbi!
Hægur, drengur. Stattu kyrr.
Leyfðu mér að sjá þig.
Þeir hafa ekki ofalið þig, það er næsta víst.
Ég hef stækkað. Held ég.
Já, flestir drengir stækka.
- Þú þú flyst ekki aftur hingað. - Ég veit það, herra.
Þú þarft að fara og ég hef komið þér í læri.
Þú flyst til hr. Fezziwigs eftir þrjá daga.
Eftir þrjá daga, pabbi?
Ég vonaði að hann yrði heima lengur.
Lengur?
Þrír dagar er alveg nóg fyrir okkur báða.
Finnst þér ekki, Ebenezer?
Jú, herra.
Alveg nógu langur tími.
- Eruð þið búnir þarna? - AIIt er öruggt, herra.
Ívagninn, Fan.
Farðu af stað.
Ívagninn, drengur.
Hott hott!
Fan grátbað um meiri tíma en faðir minn var mjög...
strangur maður.
- Og Fan... - Hún dó ung kona.
Hún var svo örlát. Já,ofung.
- Nógu gömul til að ala barn. - Einn son.
- Fred, systurson þinn. - Fred Holywell, já.
Hann er mjög líkur systur þinni.
Er hann það? Ég hef ekki tekið eftir því.
Aldrei tekið eftir því?
Ég held þú hafir farið um lífið með augun lokuð.
Opnaðu þau. Galopnaðu þau.
Þú þekkir þennan mann.
Það er Fezziwig gamli.
Ójá.
Viltu biðja hr. Peuring að bera þetta undir hr. Scrooge?
Þakka þér fyrir.
Og þú þekkir þennan stað.
Þekki hann. Var ég ekki í læri hér?
Takið allir eftir! Dick? Ebenezer? Pennana niður.
Ekki vinna meira í kvöld, drengir. Nú eru jólin.
Lokið því höfuðbókunum.
Rýmið salinn. Okkur vantar pláss.
Gerðu svo vel, drengur.
Skemmtu þér vel í kvöld, Ebenezer. Ég skipa þér það.
- Já, herra, ég reyni. - Gefðu þig allan í það.
Þú gefur þig allan að vinnunni og ég get aðeins hrósað þér...
en þú ert ungur.
Lífið býður upp á fleira en bækur um klæði og rykugar höfuðbækur.
Hér er frú Fezziwig, dæturnar þrjár og biðlarnir.
Ég óska öllum gleðilegra jóla.
Og Belle.
Ég hafði gleymt...
hve fögur hún var.
Halló, Belle.
HallÓ.
- Langar þig að dansa? - Já.
Hvenær dansaðirðu síðast, Ebenezer?
Dansinn er tímasóun.
Þér fannst það ekki þá.
Þá var ástæða.
Þú hefur breyst síðan þú komst til Fezziwigs. Þú varst svo dapur.
Ég ætti að vara þig við, ungfrú Belle. Ég er mjög alvörugefinn.
Ég tel það mjög aðdáunarverðan persónueiginleika.
En það getur farið út í öfgar.
Ég tek mark á ráði þínu og Iifi lífinu brosandi.
Komið, bæði. Þeir spila Sir Roger de Coverly.
Nógur tími til að drekka púns þegar þið verðið gömul og feit sem ég.
Ég býð konu minni upp áður en ungi skálkurinn fer að dansa við hana.
Það breytir miklu, Ebenezer, að fara um lífið...
með réttri konu sem hjálpar manni að bera byrðarnar.
Ég er Iukkunnar pamfíll.
Eigum við að fara til hinna?
Með ánægju, ungfrú Belle.
Fezziwig gamli.
Kjánalegur maður.
Af hverju kjánalegur?
Hvernig verðskuldaði hann hrós Iærlinganna?
Eyddi hann nokkrum pundum?
Dansaði eins og api?
Brosti hann alltaf breitt?
Hann veitir hamingju. Veitti...
Var eins mikil og hún hefði kostað þúsund pund.
Bara smáatriðin.
- Belle. - Ertu ástfanginn, Ebenezer?
- Mér datt það í hug. - Hún er of góð fyrir þig.
Þegar ég er orðinn ríkur...
þá verðskulda ég hana.
Þetta kvöld gleymist aldrei.
Aldrei.
- En þú gleymdir því oft. - Ha ?
Sjáðu. Önnur jól...
sem álag viðskiptanna hefur tafið.
- Manstu þetta ? - Nei.
Halló, Belle.
Manstu það nú?
Fyrirgefðu hvað ég kem seint.
ÉÉQÍ/;ÍIÉÉ
Nú...
þessi árstími og eðli starfs míns.
Það skiptir miklu nú að ég noti tímann og tækifærin hyggilega.
Skurðgoð er komið í minn stað.
- Hvaða skurðgoð er það? - Það er gullið álit.
Allar vonir þínar eru orðnar að einni aðalástríðu: Gróða.
Þú ert altekinn af peningum.
Kannski hef ég vitkast.
En hugur minn til þín er óbreyttur.
Samningur okkar er gamall.
Hann var gerður þegar við vorum ung og horfur ekki góðar.
Ég hugsa oft til þess tíma.
Ef það hefði verið samkomulag á milli okkar...
myndirðu þá leita mín og reyna að fá mig?
Stúlku sem kemur allslaus í hjónabandið?
Geturðu ekki svarað?
- Heldurðu að ég gerði það ekki? - Öruggt og hræðilegt svar.
Svo dæmigert fyrir varfærinn mann.
Ebenezer, ég sleppi þér.
Þú ert frjáls maður.
Ég leyfi þér að fara af öllu hjarta.
Megirðu vera ánægður með lífið sem þú valdir þér.
Ég elti hana næstum.
„Næstum" hefur ekkert gildi.
Einkum í málefnum hjartans.
Og áttirðu ekki hjarta?
Ef hverju eltirðu hana ekki?
Þegar faðir minn dó...
fékk ég dálítinn arf eftir hann.
Belle vildi giftast og sagði að við kæmumst af með lítið.
En ég vildi eitthvað meira handa okkur báðum og ég...
lánaði peningana.
Lagði grunninn að þeirri fjárhagslegu velgengni sem ég bý við nú.
- Til hamingju. - Ekki hæðast að mér.
- Ekki sýna mér meira. Förum heim. - Þú hefur útskýrt hvað þú fékkst.
Nú sýni ég þér hverju þú tapaðir.
- Bel/e. - Já, Belle.
Og þetta eru börnin hennar!
Elskan, hann er dásamlegur. Er hann það ekki?
Guð, en sá barnahópur.
HallÓ, hallÓ. HallÓ, góða.
Halló, pabbi. Hvar er gjöfin mín? Hvar er gjöfin mín?
Þið verðið að bíða þar til í kvöld. Þið öll.
Gjafir á jóIakvöld eins og venjulega.
Að hugsa sér.
Ég hefði getað átt þau.
Mér datt það líka í hug.
Ég sá gamlan vin þinn í borginni nú síðdegis.
- Hvervarþað? - Gettu.
Ég get það ekki.
Ég veit það ekki.
- Ebenezer Scrooge? - Það var hr. Scrooge.
Ég fór fram hjá skrifstofu hans og glugginn var opinn.
Hann lét loga á einu kerti á skrifborði sínu.
Félagi hans, Jacob Marley, liggur banaleguna.
Og þarna sat hann. Ebenezer Scrooge, aleinn.
Aleinn í heiminum, trúi ég.
Veslings Ebenezer.
Aumingja maðurinn.
Hættu að vorkenna mér. Það er alger óþarfi!
Þau heyra ekki í þér.
Hvað þig varðar hef ég fengið nóg af myndunum úr fortíðinni!
Farðu burt.
Hættu að ásækja mig!
Sannleikurinn lifir!
Martröð.
Hryllileg martröð.
Guð...
leyfðu mér að sofa.
Leyfðu mér að sofa í friði.
Friður.
Tvö.
Jæja, Jacob Marley...
hvar er þessi andi sem þú talaðir svo fjalglega um?
Þú sagðir á slaginu tvö, ekki satt, Jacob?
Þér skjátlaðist í dauðanum...
eins og í lífinu, gamli félagi.
Ebenezer Scrooge!
Kom inn!
Sú er ætlunin.
Komdu og kynnstu mér betur!
Hefurðu aldrei fyrr séð mína líka?
Það er satt. Aldrei.
Hefurðu aldrei birst...
yngra fólkinu í fjölskyldunni?
Ég minnist þess ekki.
Eða eldri bræðrum mínum sem fæddust miklu síðar?
Nei, ég er hræddur um ekki.
Áttu marga bræður, andi?
Meira en 1800!
Geysistór fjölskylda að annast.
Haltu ískikkju mína, Ebenezer Scrooge.
Hvaða dagur er?
Veistu það ekki?
Jóladagsmorgunn.
Mikil Viðskipti í gangi?
Ebenezer, geturðu ekki séð annað?
EItu mig, ég skal sýna þér hvernig má hagnýta...
þennan varning.
Berst einkennilegt vald úr kyndli þínum?
Ójá...
það gerist.
- Kannastu við húsið? - Ég get ekki sagt það.
Hér býr Bob Cratchit.
Er það satt? Hann spjarar sig vel á 15 skildingum á viku.
Eigum við að fara inn?
- Ég vil ekki ónáða þau. - Eins og á liðnum jólum...
sjáumst við hvorki né heyrumst.
- Hvað tefur föður þinn? - Líklega talar hann við prestinn.
Pabbi hrósar honum alltaf fyrir ræðurnar.
Vonandi er búðingurinn góður.
Enginn býr til betri búðing en þú, mamma.
Peter?
- Geymdu eitthvað handa fjölskyldunni. - Ég var bara að bragða.
Þau hljóta að spjara sig án hjálpar þinnar.
- Halló, mamma! - Halló, mamma!
- Finndu lyktina af gæsinni, Martha! - Ég fæ vatn í munninn.
- Ég líka! - Ég get ekki beðið.
Þú mátt til. Farðu nú og hjálpaðu Mörthu að smyrja brauðið.
Hér eru þau.
- Gleðileg jól, öll! - Þú kemur seint, Bob Cratchit.
Og þú ert eins og grýlukerti, Tim. Þú hefur verið að gaufa.
Pabbi talaði lengi við prestinn.
Mig grunaði það.
Tim, hlustaðu hvernig búðingurinn hvæsir á eldinn!
Það er sem stærðarslanga sé í pottinum!
Farðu nú með systkinum þínum.
Farðu.
Svona.
- Hvernig var hann í kirkjunni? - Eins og engill.
Betri.
Mamma óttast hvernig þetta fer.
- Sjáðu hvernig þau styðja hann. - Hvað sagðirðu?
Ekkert. Það er...
ekkert.
Hann verður íhugull þegar hann er svo mikið einn.
Hann hugsar margt furðulegt.
Hann sagðist vona að fólkið í kirkju sæi hann því hann væri fatlaður...
og það gæti verið gott fyrir það að muna á jóladegi...
hver það væri sem kæmi Iömuðum til að ganga...
og blindum til að sjá.
Svo virðist sem Tim verði sterkari með hverjum degi.
Að limir hans vaxi. Mér sýnist hann líka í betra skapi.
Já, Bob. Það hlýtur að vera satt.
Hann styrkist.
Við erum öll hér. Það skiptir mestu.
- Belinda, hjálpaðu mér með gæsina. - Já, mamma.
Peter, ég færi þér góða frétt.
Í morgun kynntist ég af tilviljun sómamanni.
Fred Holywell heitir hann. Hann er skyldur Scrooge okkar.
Hann mundi að ég átti son sem er að komast á vinnualdur...
og sagðist hafa starf þar sem launin væru 3 skildingar og 6 penní á viku.
Þrír skildingar og sex penní í hverri viku?
Ef þú fellst á það...
geturðu byrjað að vinna á mánudaginn.
Nú get ég hjálpað ykkur mömmu.
Meira skiptir...
að nú hefurðu góðan starfsferil.
Að bjóða drengnum þrjá og sex penní á viku.
Dæmigert fyrir frænda. Ekki nema von að hann hafi aldrei sparað penní.
Kannski hefur hann „sparað" annað en peninga.
Fred?
Hann gerir þetta til að ögra mér.
Hann ræður son starfsmanns míns á fjallháum launum.
Komið að borða!
Þögn, þögn, börn. Þögn.
- Dásamleg gæs. - Nóg handa heilum her.
- Mamma, þetta er frábært hjá þér! - Er hún þá í lagi?
ÞÍSZÍZLÍÍQÍZÃÉQÉ”
Gleymdum við ekki einhverju?
Drottinn, við þökkum þér allan matinn sem þú hefur gefið okkur.
Við þökkum þér þennan dag kærleika og gleði...
fyrir að leyfa okkur að vera saman, að eiga saman og með þér...
fyllingu hjartna okkar á þessum sérstaka degi.
- Amen. - Amen.
Amen.
- Amen. - Hvað?
Sagðirðu eitthvað?
Nei, nei.
Ég hélt ég hefði heyrt...
Nei, ég sagði ekkert.
- Kartafla. - Peter.
Alice.
- Belinda. - Kartöflu, Alice?
Gæsin er mjög Iítil.
Bob Cratchit hefur ekki efni á stærri gæs.
&á
- Hafa allir fengið? - Já.
Byrjum þá.
Ég óska öllum gleðilegra jóla.
Gleðileg jól, öll.
Og guð blessi okkur öll.
Segðu mér, andi.
Lifir hann?
Ég sé autt sæti við borðið.
Ég sé hækju án eiganda og hennar er vel gætt.
Ef framtíðin...
breytir ekki þessum skuggum deyr barnið.
Nei.
Segðu að honum verði vægt.
Ef framtíðin breytir ekki þessum skuggum...
finnur enginn af mínum nótum hann hér.
En ef hann á að deyja láttu hann þá deyja...
svo að dragi úr umframfjöldanum.
Þú notar orð mín gegn mér.
Já. Og framvegis gætirðu orða þinna...
þar til þú veist hvað umframfjöldinn er...
og hvar hann er.
Það getur verið að frá sjónarmiði himnaríkis...
sértu minna virði og eigir síður að lifa...
en milljónir manna á borð við barn þessa veslings manns.
Sigur, góða. Enn einn sigur.
Ég sagði þér það, mamma.
Þetta er velgengni.
Mikill léttir fyrir frú Cratchit.
Nú er hátíðinni lokið hjá þeim.
Ekki alveg.
Ein athöfn eftir.
Sjáðu.
Við skulum skála fyrir herra Ebenezer Scrooge...
upphafsmann hátíðar okkar.
Hr. Scrooge.
„Upphafsmaður hátíðarinnar."
Ég vildi að hann væri hér.
Ég segði honum álit mitt. Vonandi svelgist honum ekki á.
Góða mín, börnin. Nú eru jól.
Og eins gott, ef skála á fyrir...
svo nískum, andstyggilegum, illum...
hörðum og tilfinningalausum manni sem Ebenezer Scrooge er.
Sýndu velvild, heillin.
Gott og vel.
Ég drekk honum heill vegna þín og jólanna...
en ekki vegna hans.
Lengi Iifi hr. Ebenezer Scrooge.
Gleðileg jól og gleðilegt ár.
Jólin hans verða vafalaust gleðileg og hann verður mjög kátur.
Hr. Scrooge.
Bob Cratchit kom sjónarmiði sínu á framfæri.
Án mín væri engin hátíð. Alls engin hátíð.
Með viðskiptaviti mínu hefur honum verið tryggt starf.
Hefurðu ekki lært annað með því að horfa á fjölskylduna á jólunum?
Nei. AIIS ekki.
En maður verður að tala eigin máli, fyrir eigin Iífi.
Það er nokkur stund eftir.
Taktu í skikkjuna.
- Hvar erum við nú? - Bara á götu.
Einhverri götu.
Þetta hús. Við förum inn hér.
- Það gæti skemmt þér. - Ég vil ekki að mér sé skemmt.
- Bóndi, er leikur minn svo fyndinn? - Fyrirgefðu, elskan mín.
Ég hugsaði um svip hans í gær. Blekking, sagði hann.
Hann sagði að jólin væru blekking. Og hann trúði því.
ÉågirltålgtäJzílTgdäúþiý/:iur:É:far
Hann er hlægilegur.
- En ekki þægilegur. - Móðganir hans eru sem refsing.
Mágur, sagt er að hann sé ríkur.
Það er satt. En auðurinn nýtist honum ekki.
Hann gerir ekkert gott og lifir ekki þægilegu Iífi.
Ég sóa ekki ef þú átt við það.
Deildu ekki við þá sem þú ferð til. Það er gagnslaust og óháttvísi.
- Ég fyrirlít alla háttvísi. - Ég sé það.
- Ég hef enga þolinmæði við hann. - Ég vorkenni honum.
Vor... Vorkennirðu mér?
Á hverjum bitna duttlungar hans? Honum. Alltaf.
Hann bítur í sig að líka ekki við okkur og borða ekki hjá okkur.
Hann missir af prýðismáltíð.
Ég tala svona um hann...
af því að móðir mín, guð sé sál hennar náðugur...
var mjög hrifin af honum. Hún elskaði hann.
Það er satt.
Fan elskaði mig og ég hana.
Kæra Fan. Ég vildi að hún væri á lífi.
Fred er mjög líkur henni.
Já.
Ég var minntur á það fyrir örskömmu.
Afleiðingin af því að honum er illa við okkur...
og vill ekki gleðjast með okkur er að hann glatar gleðistundum...
sem geta ekki skaðað hann.
Ég gef honum árlega færi á þessu hvort sem honum líkar betur eða verr.
Og á hverju ári segir hann: „Jólin.
Ba, blekking."
Við verðum að sinna gestunum.
Núggat?
Svo mikill hávaði.
- Ég get ekki heyrt hugsanir mínar. - Þau virðast ánægð.
Ókeypis matur og drykkur getur orðið flestum gleðiefni.
Að vera ánægð hvort með annað, á ég við.
Þögn, öll. Förum í orðaleik. Hver á hann að vera?
- Líkingar. - Kunna allir reglurnar?
Hver fær 5 sekúndur til að svara. Ég kem með spurninguna.
- Hr. Topper, þú tekur tímann. - Ég geri eins og ég get.
Þið fáið 5 sekúndur. Ef þið getið ekki gefið viðhlítandi svar...
verðið þið að standa fyrir aftan stólinn ykkar.
- Sá sem situr síðastur vinnur. - Fred, hættu þessu og farðu að byrja.
Fyrirgefðu, elskan mín. Ég skal byrja.
Og nú...
Rogginn...?
Rogginn eins og hani.
Peter? Þurr eins og...?
- Eins og bein. - Gott.
- Sver eins og...? - Konan mín!
Fyrirgefðu, væna. Smábrandari.
Sver eins og...
- Einn, tveir... - Tvær sekúndur.
Svín.
Snöggur sem...?
- Vindurinn? - Nei.
Einn, tveir...
þrír, fjórir...
fimm!
- Augnablik, bjáninn þinn. - Uss, Ebenezer.
- Þau sjá okkur ekki né heyra. - Það er alveg satt.
Ójá. Fyrirgefðu.
Jafnvel ég gleymi stundum reglunum. Ég kem ekki mjög oft til baka.
Ég reyni að hlusta á leikinn.
Hæversk eins og...?
- Vinnukona. - Nei.
- Þetta er vel þekkt líking. - Mér datt í hug: Hæversk sem fjóla.
Fred.
En ég tek svar þitt gilt.
Janet?
Taktu eftir. Spennt eins og...?
Spennt eins og...
Tromma. Allir vita það.
Spennt eins og...?
Ekki mjög gáfuð, kona frænda míns.
Spennt eins og pyngjureim móðurbróður þíns.
Alrangt svar. Og tíminn er liðinn.
Þú tapaðir og verður að standa bak við stólinn.
Spennt eins og tromma er það sem ég hugsaði um.
Gott hjá þér, Fred. Þetta er skýrleiksmaður.
Það að hlegið var á minn kostnað...
ég horfi fram hjá því af því að allir voru svo kátir.
Við skulum fara af þessum skemmtilega stað.
Förum á einn stað enn áður en tími minn er liðinn.
Taktu í skikkjuna.
- Slægur sem...? - Refur.
- Rauð sem...? - Rauð sem rós.
- Þögul sem...? - Nóttin.
- Neil - Mús.
- AIIS ekki. - Ég veit það. Gröfin.
Hvar erum við núna?
Ég kannast ekki við staðinn.
Nafnið segir þér ekkert. Þetta er staður...
líkur mörgum í heiminum.
- Höfum við nægan við í nótt? - Hann dugir.
Þetta er að minnsta kosti enn ókeypis í þessu landi.
Mary, hluti af þessu soðnaði.
- Þetta er of heitt. - Það verður bráðum kalt.
- Hvar fékkstu þetta, pabbi? - Ég stal þeim ekki.
Hún sagði ekki að þú hefðir gert það.
- Hún ætti að sýna virðingu. - Skammaðu ekki stúlkuna.
Þetta datt af kerru á veginn.
Faðir þinn er ekki þjófur.
Ekki enn.
Af hverju er fólkið þarna úti?
Karlar og konur í Iörfum. Börn að éta rusl!
Það eru til stofnanir.
Hefurðu farið á einhverjar þessara stofnana sem þú talar um?
Nei. Ég borga skatta vegna þeirra. Nægir það ekki?
Nægir það?
- Ben, komdu aftur að eldinum. - Sjáðu þessar hendur.
Hendurnar eru harðar. Þær hafa unnið mikið.
Mig langar að vinna.
Mig langar að gefa börnunum brauð. Það er rangt að það sé engin vinna.
Við erum saman. Það skiptir mestu.
Ég elska þig, Meg. Mér þykir vænt um börnin.
Farðu með börnin á fátækraheimili sóknarinnar.
Nei. Nei.
Frekar vil ég að við drukknum öll en að við verðum alltaf aðskilin.
- Þangað til ég fæ vinnu. - Nei.
Ben, við erum fjölskylda. Við verðum saman.
Komdu.
Komdu aftur að eldinum. Komdu.
Af hverju sýnirðu mér þetta? Hvað kemur mér þetta við?
Eru þetta ekki manneskjur?
Sjáðu hér...
undir skikkjunni.
Sjáðu þau þessi.
Hver eru þau?
Þetta eru börnin þín.
Þau eru börn allra sem ganga óséðir á jörðinni.
Nöfn þeirra eru fávísi...
og skortur.
Gættu þín á þeim.
Því að á enni þeirra er skrifað orðið...
„dauðadómurf
Þau leggja á um fall þitt...
og allra sem neita tilvist þeirra.
Eiga þau ekkert athvarf? Engin úrræði?
Eru engin vinnuhæli?
Eru engin fangelsi?
Hyldu þau. Ég vil ekki sjá þau.
Mig grunaði það.
Þau eru ífelum.
En þau lifa.
Já,þaulWa.
Jæja...
kominn tími til að ég yfirgefi þig, Ebenezer Scrooge.
Yfirgefurðu mig hér?
Já.
Þú getur það ekki. Farðu með mig í rúmið mitt.
Það er um seinan.
Það er kalt. Staðurinn er skrítinn. Farðu ekki frá mér.
Andi?
Komdu aftur.
Mig langar að tala við þig!
Kannski...
urðu mér á mistök öðru hverju.
Talaði of hratt um mál sem ég hugsaði lítið um.
Ágætt, gefum þá og tökum.
Miðlum málum.
Ég er Sanngjarn maður.
Andi!
Sýndu mér vorkunn.
Farðu ekki frá mér.
Hvað hef ég gert?
Til að vera skilinn svona eftir.
Hvað?
Ert þú andinn sem Jacob Marley sagði að myndi vitja mín?
Er ég í návist anda ókominna jóla?
Þú sýnir mér skugga þess sem hefur ekki gerst...
en gerist á ókomnum tíma. Er það rétt?
Ég óttast þig.
Meira en aðrar vofur sem ég hef séð.
Ég er undir það búinn að vera með þér.
Talarðu ekki við mig?
Leiðbeindu mér þá.
Nóttin styttist óðum. Tíminn er mér dýrmætur.
Ég er mjög kunnugur hér. Kauphöllin er mér sem annað heimili.
Ég veit lítið um þetta. Ég veit bara að hann er dauður.
- Hvenær dó hann? -í nótt.
Hvað um peningana hans?
Kannski erfir fyrirtæki hans þá. Hverja átti hann aðra að?
Líklega verður jarðarförin ekki fjölmenn.
Ég fer ef ég fæ hádegismat.
En ég krefst þess að fá mat fyrir tímann sem ég sóa.
Bera þessir menn enga virðingu fyrir dauðanum?
Ég ætti víst að fara.
Við áttum saman talsverð viðskipti.
Ég verð að finna kornverðið. Vertu sæll.
Blessaður.
Af hverju heyrði ég þetta samtal?
Hvaða tilgangi þjónaði það fyrir mig?
Hamingjan sanna, hvað er þetta?
Andi.
Þetta er skelfilegur staður. Mig langar að fara.
Nei, ég geri þetta ekki.
Þú getur ekki látið mig gera þetta.
Ég skil þetta. Þetta nægir.
Einhver hlýtur að finna söknuð við fráfall þessa manns.
Ég heimta að fá að sjá viðkomandi!
Þetta er ljótur borgarhluti. Þú hefur gert mistök.
Tekið vitlausa beygju.
Þarna inn?
Ég á engin Viðskipti þar.
Opnaðu, frú Dilber.
Á ég að borga vörur sem ég hef ekki séð?
Spyrðu mig ekki hvernig ég eignaðist þetta?
Allir eiga rétt á að sjá um sig sjálfir.
Það er kjörorð mitt.
- Hann var dauður. - Já.
Og hver saknar þess mest þótt fáeinir hlutir hverfi?
- Líklega ekki dáinn maður. - Alveg rétt.
Ef hann vildi halda þeim eftir dauðann, gamli skarfurinn...
af hverju var hann á ekki eðlilegri meðan hann lifði?
Einhver varð að sinna honum þegar dauðinn sótti á hann...
í stað þess að hann lægi þarna og tæki síðustu andköfin.
Einn.
Með engum.
Þetta eru eigur mínar.
Hún stal frá mér. Ég leiði hana fyrir dómara.
Hvað kallarðu þetta?
Rúmtjöld.
Tókstu þau niður með hringum og öllu meðan hann lá þarna?
Af hverju ekki?
- Ekki setja vax á ábreiðurnar hans. - Ábreiðurnar hans?
Vonandi dó hann ekki úr smitsjúkdómi.
Mér þótti ekki svo vænt um hann að ég héngi hér ef svo væri.
Hvað býðurðu þá?
Ég á ekki þetta dót.
Þetta er svipað...
en ég get ekki verið sá sem hún talar um.
Þetta er svipað en...
Eitt pund, fimm og þrír. Ekki penní meira þótt það verði mitt síðasta.
Þú ert harður, Joe. Og engin mistök.
Ég er alltaf góður við konur. Þannig eyðilegg ég fyrir mér.
Andi, hvaða óeðli er þetta?
Ég bið um að sjá tilfinningar vegna Iáts þessa manns...
en þú sýnir mér aðeins græðgi og ágirnd.
Má ég sjá blíðu? Djúpar tilfinningar!
Þú hefur ruglast.
Hinn andinn lét mig koma hingað áður.
Gott og vel.
Það er ári erfitt að eiga samræður við þig.
Leyfið börnunum að koma til mín og meinið þeim það ekki.
Því þeirra er Guðs ríki.
Sannlega segi ég yður...
að sá sem tekur ekki Guðs ríki sem lítið barn...
fer ekki inn í það.
Þessi litur særir augu mín.
Nú er það betra.
Augu mín verða rauð af þessari vinnu.
Ég léti föður ykkar ekki sjá mig rauðeyga þegar hann kemur heim.
Hvað sem í boði væri.
Hann hlýtur að fara að koma.
Hann á að vera kominn.
Mér finnst hann ganga hægar en áður undanfarin kvöld.
Samt hef ég séð hann ganga...
mjög hratt með Tim litla á öxlunum.
Ég líka.
En hann var svo léttur.
Og föður ykkar þótti svo vænt um hann...
að það var ekkert mál.
Ekkert mál.
Þarna kemur pabbi ykkar.
Halló, pabbi.
Sæl, góða mín.
- Sæl, kæru börn. - Halló, pabbi.
Þú kemur seint. Við vorum áhyggjufull.
- Gott að þú ert kominn heim. - Það finnst mér líka.
Þú ert meiri faðmfyllin.
Ég kem svo seint af því að ég gekk þarna hjá í dag.
Ídag?
Ég gat ekki haldið mig fjarri.
Þarna er svo hljótt og grænt.
Þið sjáið það á sunnudaginn.
Við förum öll á sunnudaginn.
Ég lofaði honum því að alla sunnudaga gengi ég...
Litla barnið mitt.
Litla, litla barnið mitt.
Pabbi, vertu ekki svona hnugginn.
Fyrirgefið.
Ég á ykkur öll að.
Ég get verið þakklátur fyrir þá blessun.
Veistu hvern ég sá á götunni í dag?
Fred, frænda Scrooge.
Hann heilsaði mér á sinn glaðværa hátt.
Hann sá að ég var fremur hryggur.
Hann spurði hvað amaði að mér. Þegar ég sagði honum það...
sagðist hann samhryggjast mér innilega og...
Róbert.
Timmy er hluti af okkur öllum.
En hans vegna verðum við að halda áfram að lifa.
Meðan við elskum hvert annað Hürhann.
Auðvitað, góða mín.
En hvernig og hvenær...
sem við verðum viðskila...
er ég viss um að ekkert okkar gleymir veslings Tim litla.
Nei, aldrei. Aldrei.
Þegar við munum hve þolinmóður og blíður hann var...
þótt hann væri bara lítið barn...
er ég viss um að við deilum ekki mikið okkar á milli.
Ég er hamingjusamur.
Ég er það vissulega.
Ég bað um blíðu og djúpa tilfinningu.
Þú sýndir mér það.
Ég þarf ekki að sjá fleira.
Farðu heim með mig.
Hvað er þetta?
Vorum við ekki sammála um að þú flyttir mig heim?
Vofa.
Mig grunar að komið sé að kveðjustund okkar.
Ég veit það en veit ekki hvernig.
Segðu mér.
Hver var maðurinn sem við sáum liggja dáinn?
Nei.
Áður en ég fer nær steininum skaltu svara mér:
Er það sem þú hefur sýnt mér skuggar þess sem verður?
Eða eru þeir skuggar þess sem kann að verða?
Stefna manna boðar vissan endi. Ég sætti mig við það.
En ef vikið er frá þessum stefnum...
hlýtur endirinn að verða annar.
Segðu að það sé rétt með því sem þú sýnir mér.
Hamingjan góða, ég er ekki sá sem ég var.
Ég vil ekki vera sá sem ég var fyrir þessa komu.
Af hverju að sýna mér þetta ef ég á enga von?
Góði andi.
Eðli þitt biður mér vægðar og vorkennir mér.
Segðu að ég geti breytt þessu með breyttu Iífi.
Ég skal heiðra jólin í hjartanu og halda þau allt árið.
Ég skal lifa í fortíðinni, nútíðinni og framtíðinni.
Allir andar munu berjast innra með mér!
Ég útiloka ekki Iexíurnar sem þeir kenna.
Segðu mér.
Segðu að ég geti þurrkað út áletrunina á steininum!
Vægðu mér.
Vægðu mér!
Vægðu mér! Vægðu mér!
Herbergið mitt.
Ég Iifi.
Þakka ykkur, andar.
Ég efni loforð mitt.
Ég Iifi ífortíð, nútíð og framtíð.
Þrír andar þessara tíða berjast innra með mér.
Lof sé himnum og jólunum fyrir þetta.
Ég segi það á hnjánum, Jacob Marley.
Á hnjánum.
Klukkan er níu.
Og dagsbirta.
En hvaða dagur?
Halló! Þú þarna drengur!
Ég. herra?
Já, þú, góði maður. Hvaða dagur er nú?
Í dag er auðvitað jóladagur.
Jóladagur?
Ég missti ekki af honum.
Andarnir gerðu þetta allt á einni nóttu.
Þeir geta gert hvað sem þeir vilja.
- Halló, ágæti maður. - Halló!
Þekkirðu slátrarann á horninu á næstu götu?
Ég ætla að vona það.
Skynsamur strákur. Athyglisverður strákur.
Hafa þeir selt stóra kalkúninn sem hékk þar?
Þann sem er eins stór og ég.
Skemmtilegur strákur. Gaman að tala við hann.
Já. Hann er eins stór og þú.
Hann hangir þar núna.
Farðu og kauptu hann.
Og sendu þá hingað svo ég geti sagt þeim hvert á að senda hann.
Komdu hingað með manninum, þá færðu skilding.
Ef þú kemur innan fimm mínútna færðu tvo og hálfan skilding.
Ég verð að klæða mig. Svo mikið ógert.
Ég vil ekki missa neinn tíma.
Ég er fisléttur.
Ég er ánægður sem engill.
Ég er eins kátur og skóladrengur.
Mig svimar eins og ég sé drukkinn.
Gleðileg jól, öll.
Ég óska alheimi gleðilegs nýárs.
Ef þetta er grín slæ ég á eyru þín.
Hann var í glugganum. Ég sver það.
Þarna ertu.
Drengurinn segir að þú viljir kaupa þennan kalkún.
Alveg rétt.
Þú færð þennan pening fyrir góða þjónustu.
- Þakka þér, herra. - Prýðisdrengur.
Hér er heimilisfangið og greiðsla fyrir fuglinn.
Farðu með þennan fugl til Bobs Cratchit í Camden.
Leiðbeiningarnar eru skrifaðar hér.
- Farðu strax. - Já, herra.
Og þú segir aðeins að þetta komi frá vini.
Verður að vera komið fyrir jólamáltíðina.
Það kemur nógu snemma.
Hér færðu dálítið fyrir ómakið.
- Ég þakka, herra. - Hérna, það var lítið.
- Þakka þér fyrir. - Gleðileg jól.
Dásamlegur dagur.
Góðan dag. Gleðileg jól.
Eins og englar. Já, einmitt.
Þið syngið prýðilega. Hér.
- Þakka þér, herra. - Ég þakka ykkur...
fyrir þessa dýrlegu tónlist á þessum dýrlega jóladegi.
Góðan dag.
Herrar mínir. Gleðileg jól.
Hr. Scrooge.
Mér finnst sem nafn mitt vekji lítinn fögnuð.
Ég biðst afsökunar og takið við loforði mínu handa þurfandi...
Guð hjálpi mér!
Hamingjan sanna, Scrooge!
Er þér alvara?
Og ekki eyri minna.
Fjöldamargar ógreiddar skuldir eru með í þessu.
Hvað get ég sagt við slíku örlæti?
Segðu ekkert.
En góði maður!
- Viljið þið koma til mín? - Við viljum það.
- Ég er mjög þakklátur.
- Þakka þér þúsund sinnum. - Þakka þér, herra minn.
- Já? - Bob Cratchit?
- Já. - Þú átt að fá þetta.
Þetta hljóta að vera mistök.
- Heitirðu Bob Cratchit? - Já.
Engin mistök.
Ég pantaði þetta ekki.
Þennan stóra kalkún keypti og borgaði maður...
og bað um að þið gætuð haft hann íjólamatinn.
Hvað heitir maðurinn?
Nafnlaus.
Hann vill vera nafnlaus.
Sagðirðu nafnlaus?
Hann sagði það. Nafnlaus herramaður.
- Hver hefur getað sent þetta? - Ekki hugmynd.
- Eru þetta mistök? - Ég hélt það líka.
Hann er merktur okkur.
- Hvað eigum við að gera? - Matreiðum hann og etum hann...
og höfum bestu jólamáltíð sem við höfum fengið.
Heyrðu, frú Cratchit, hvílík indælishugmynd.
Guð blessi okkur öll.
Og guð blessi okkur öll.
- Gleðileg jól, herra. - Gleðileg jól.
Gleðileg jól.
Fred! Þetta er alltof dýrt.
En líkar þér þetta?
Ég er stórhrifin.
Ég hef aldrei séð neitt fallegra.
Þetta á að vera á úlnliði þínum, elskan. Gleðileg jól.
Ó, Fred! Ég elska Þig-
- Ekki bara vegna þessa. - Ég veit það.
Ég veit það.
- Hver getur þetta verið? - Enginn á að koma svona snemma.
Guð minn.
Það er Ebenezer frændi.
Frændi þinn?
Hvað skyldi hann vilja?
Opnaðu dyrnar, Mary.
Ég skal ekki segja.
Fred.
Ebenezer frændi.
Má ég koma inn?
Já, komdu inn.
- Gerðu svo vel. - Þakka þér fyrir.
Komdu inn fyrir.
Góðan dag, frú.
Gleðileg jól.
Frændi, þetta er konan mín, Janet
Janet, þetta er Ebenezer frændi.
Það gleður mig.
Þetta kemur öllu heldur á óvart.
Og líka það.
Það er alveg satt.
Í hreinskilni kemur þetta á óvart.
Þegar við töluðum saman í gær tókstu skýrt fram...
að þú þægir ekki boð mitt.
Tók ég ekki fleira skýrt fram, Fred?
Að jólin væru blekking, sóun á tíma og peningum.
Plat og kaupmannahátíð...
sem ætti í einlægni að hunsa.
Já, í aðalatriðum.
Ég kom af þremur ástæðum.
Í fyrsta lagi til að biðja þig afsökunar...
á því sem ég sagði um jólin.
Það var blekking, Fred.
- Blekking? - Ég vissi það ekki þá en veit það nú.
Í öðru lagi kom ég til að hitta konuna þína.
- Hún er hér. - Já.
Og hún er bráðfögur kona.
Þakka þér fyrir.
Ég var eitt sinn ástfanginn.
Trúið þið því?
Já.
En mig vantaði kjarkinn, bjartsýnina...
eða kannski þær djúpu tilfinningar sem þið hafið bæði.
Í þriðja lagi: Ef heimboðið er enn í gildi...
Þá þigg ég það.
Auðvitað er það enn í gildi.
Húrra!
Ég var viss um að einn daginn...
Varstu viss? Það var rétt hjá þér.
Já, mig langar að snæða hjá ykkur.
Þú ert meira en velkominn.
Ertu hrifinn af leikjum?
Já, reyndar.
Hefurðu leikið Líkingar?
Einn eftirlætisleikurinn minn.
- Við getum kannski leikið í dag. - Það er vel hugsanlegt.
Ég er mjög fær.
Ef einhver segir: „Spennt eins og.."
er svarið tromma.
Alveg rétt.
Gott.
Fyrirgefðu að ég skuli segja þetta en ég sé svip systur minnar í þér.
Mér þótti vænt um móður þína.
Ég gleymdi um stund hve vænt mér þótti um hana.
Kannski kaus ég að gleyma því.
Jæja þá.
Mig langar að bragða á þessu fræga púnsi.
Auðvitað. Þú hefur glatt okkur bæði mjög, Ebenezer frændi.
Geri ég það?
Já.
Guð fyrirgefi mér að hafa sóað tímanum.
9.00. Seinn aftur, Cratchit.
Við sjáum til með þetta.
Hr. Cratchit!
Já, herra.
Veistu hvað klukkan er?
Já, herra.
Hvað er klukkan?
Átján mínútur yfir, herra.
Átján og hálfa mínútu yfir.
Hvað á að þýða að koma á þessum tíma dags?
Fyrirgefðu, herra. Ég kem of seint.
Já, ég held það.
Viltu koma með mér?
Það er bara einu sinni á ári. Þetta gerist ekki oftar.
Ég lyfti mér helst til mikið upp í gær.
Vinur minn, ég skal segja þér að ég þoli þetta ekki lengur.
Þess vegna...
Þess vegna ætla ég...
að tvöfalda laun þín!
Tvöfalda laun mín, herra?
Já, Bob!
Ég árna þér gleðilegra jóla.
Ég tvöfalda laun þín og hjálpa fjölskyldunni eftir bestu getu.
Og Tim? Tim fer aftur að ganga.
Hann verður sterkari og sterkari. Ég legg lífið að veði.
Við ræðum þetta nánar nú síðdegis yfirjólaskálinni.
Hvað gengur að þér?
Ekkert, herra.
Það er bara...
Ekkert.
- Þakka þér, herra. - Njóttu heill, góði maður.
Bættu á eldinn áður en við frjósum til bana.
Kauptu fleiri kol...
áður en þú setur punkt yfir næsta „i"!
Já, herra.
Ebenezer Scrooge stóð fyllilega við orð sín.
Hann varð betri vinur, betri húsbóndi...
og betri maður en borgarbúar höfðu þekkt.
Og Tim lit/a, en hann dó ekki, reyndist hann annar faðir.
Sagt var um Ebenezer Scrooge að hann héldi vel upp á jólin.
Ef nokkur lifandi maður byggi yfir vitneskjunni...
má segja það með réttu um okkur öll.
Tim litli orðaði það svo:
„Guð blessi okkur öll!"
[ICELANDIC]